จาริกแสวงบุญ งานคอมิคมาร์เก็ต 76

posted on 17 Aug 2009 17:41 by galgard in talk

5:00 ออกเดินทางจากคานากาว่า สู่ศาสนสถานโตเกียวบิ้กไซต์

7:30 กัดเมลอนปังบนรถไฟยูริคาโมเมะ ทุกคนต่างหันหน้าออกหน้าต่างแสดงความเคารพกันดั้ม RX78-2ขนาดเท่าจริง ขนาดคุณพี่ซาลารี่มังที่นั่งตรงข้ามยังอมยิ้ม

7:45 ลงป้ายโคคุไซเทนจิโจวเซมง ชื่อยาวพอๆกับระยะเดินจากสถานีถึงหน้าทางเข้างาน แต่แถวคิวคนเข้างานยาวกว่าเป็นไหนๆ

8:15 ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงในการหาปลายแถว หลายคนกางเก้าอี้พับนั่ง หลายคนเป็นลมล้มพับเพราะแสงแดด ปีที่แล้วฝนตก ปีนี้แดดออก ปีหน้าสัญญาว่าจะพกหมวกมาด้วย

8:45 ยังยืนอยู่ที่เดิม ถามคนญี่ปุ่นข้างๆว่า นี่ถือว่ามางานเร็ว หรือช้า เขาหัวเราะ บอกว่าช้า!?!?สถานีรถไฟมันเปิดตอนตี5 สงสัยถ้าจะมาเร็ว ต้องหาที่พักค้างในโตเกียวละมัง

9:30 ยังยืนอยู่ที่เดิม มองแคตตาล้อกของคนข้างๆ เล่มหนาเหมือนสมุดปกเหลือง ดูกี่หน้าก็เห็นแต่สาวเล็กตาโต(มาก) อกโต(มากๆ) มองดูคนรอบๆ บ้างมาคนเดียว มากับเพื่อน มากับแฟน มากับPSP มากับรถเข็นขายไอติม(ฉลาดมาก แต่อยู่นอกแถว) ไม่ยักมีใครมากับผู้ปกครอง(อาจมีก็ได้) แปลกไหมที่มหกรรมการ์ตูนแท้ๆกลับเป็นที่ที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก?

9:45 หน้าเหนียวหนึบหนับ แถวถึงเริ่มขยับ เดินจ๋อยๆไปกับฝูงคนตัวจ้อยหลักหมื่นสู่สิ่งก่อสร้างมโหฬาร เป้าหมายที่จะบรรลุของทุกคนเหมือนๆกัน พลันตะหนักว่าไม่ต่างจากการแสวงบุญเลยนี่นะ อาเมน อามีน สาธุ โอตาคุ

10:20 ถึงศูนย์กลางพิธี

เดินหาเซอร์เคิลของคุณกอมเบ ซื้อ

เดินตามหาเซอร์เคิลของคุณฮิมาจิ หลวมตัวซื้อ

เดินตามหาเซอร์เคิลที่เพื่อนๆฝากซื้อ ซื้อ ซื้อ ซื้อ ซื้อ

เดินดูเซอร์เคิลอื่นๆ มีเซอร์เคิลเป็นพัน คนขายมาก คนซื้อมากกว่า ไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงมาแสวงบุญที่นี่มากมายขนาดนี้

12:00 กลับ ด้วยความมึนงง